ಅಜ್ಜನ ಆಸ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಮೊಮ್ಮಗನಿಗೆ ಜನ್ಮಸಿದ್ಧ ಹಕ್ಕು: ದಾವೆಯನ್ನು ವಜಾಗೊಳಿಸಿದ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್‌

ಅಜ್ಜನ ಆಸ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಮೊಮ್ಮಗನಿಗೆ ಜನ್ಮಸಿದ್ಧ ಹಕ್ಕು: ದಾವೆಯನ್ನು ವಜಾಗೊಳಿಸಿದ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್‌

ಹಿಂದೂ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರ ಕಾಯ್ದೆಯ ಸೆಕ್ಷನ್ 8ರ ಪ್ರಕಾರ ತಂದೆ ಜೀವಂತವಾಗಿರುವಾಗ, ಕುಟುಂಬದ ಇತರ ಪ್ರಥಮ ದರ್ಜೆ ವಾರಸುದಾರರೊಂದಿಗೆ ಆಸ್ತಿಯ ವಿಭಜನೆಯ ಮೂಲಕ ತಂದೆಗೆ ಬಂದ ಆಸ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಮೊಮ್ಮಗನಿಗೆ ಜನ್ಮಸಿದ್ಧ ಹಕ್ಕು ಇರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿದೆ.

ಹಿಂದೂ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರ ಕಾಯ್ದೆಯ ಸೆಕ್ಷನ್ 8ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ತಂದೆಗೆ ಬಂದ ಆಸ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಮೊಮ್ಮಗನು ಅರ್ಧ ಪಾಲನ್ನು ಜನ್ಮಸಿದ್ಧ ಹಕ್ಕಾಗಿ ಕೋರುವಂತಿಲ್ಲ ಎಂದು ತೀರ್ಪು ನೀಡಿದ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್, ಅಪ್ರಾಪ್ತ ವಯಸ್ಕನೊಬ್ಬ ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದ ದಾವೆಯನ್ನು ವಜಾಗೊಳಿಸಿದೆ.

ಹಿಂದೂ ಪುರುಷನೊಬ್ಬನು ಉಯಿಲು ಬರೆಯದೆ (Intestate) ಮರಣ ಹೊಂದಿದಾಗ, ಆತನ ಆಸ್ತಿಯು ಹಿಂದೂ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರ ಕಾಯ್ದೆ, 1956ರ ಸೆಕ್ಷನ್ 8ರ ಪ್ರಕಾರ ಆತನ ಪ್ರಥಮ ದರ್ಜೆಯ ವಾರಸುದಾರರಿಗೆ (Class I Heirs) ವರ್ಗಾವಣೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಅಂತಹ ವಾರಸುದಾರರ ನಡುವೆ ಆಸ್ತಿಯ ವಿಭಜನೆ ನಡೆದಾಗ, ಮಗನಿಗೆ ಹಂಚಿಕೆಯಾದ ಆಸ್ತಿಯು ಆತನ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಮತ್ತು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಆಸ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಅದನ್ನು ಸಹಪಾಲುದಾರಿಕೆ ಆಸ್ತಿ (Coparcenary Property) ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಮಗನ ಮಗನು ಅಂತಹ ಆಸ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಜನ್ಮಸಿದ್ಧ ಸಹಪಾಲುದಾರಿಕೆ ಹಕ್ಕನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದೇನೆಂದು ಹೇಳಿ ಪಾಲು ಕೋರುವಂತಿಲ್ಲ ಎಂದು ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಮಹತ್ವದ ತೀರ್ಪು ನೀಡಿದೆ.

C.W.T. and others v. Chander Sen and others (1986) 3 SCC 567 ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ನೀಡಲಾದ ತೀರ್ಪನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ ನ್ಯಾಯಾಲಯವು, ಮಗನ ಮಗನು ಪ್ರಥಮ ದರ್ಜೆಯ ವಾರಸುದಾರನಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಪುನರುಚ್ಚರಿಸಿದೆ. ಹಿಂದೂ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರ ಕಾಯ್ದೆಯ ಸೆಕ್ಷನ್ 8ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಮಗನಿಗೆ ಬಂದ ಆಸ್ತಿಯು, ಆತನ ಮಗನ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಹಿಂದೂ ಅವಿಭಕ್ತ ಕುಟುಂಬದ (HUF) ಆಸ್ತಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿದೆ.

ಅಲ್ಲದೆ, ಹಿಂದೂ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರ ಕಾಯ್ದೆಯ ಸೆಕ್ಷನ್ 6 ಅಥವಾ ಹಿಂದೂ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರ (ತಮಿಳುನಾಡು ತಿದ್ದುಪಡಿ) ಕಾಯ್ದೆ, 1989ರ ಮೂಲಕ ಸೇರ್ಪಡೆಗೊಳಿಸಲಾದ ಸೆಕ್ಷನ್ 29-A ಈ ಪ್ರಕರಣಕ್ಕೆ ಅನ್ವಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ, ಅಜ್ಜನು ಮರಣ ಹೊಂದಿದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮೇಲ್ಮನವಿದಾರನು ಜೀವಂತ ಸಹಪಾಲುದಾರನಾಗಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಟ್ಟಿದೆ.

ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿ ಅಗಸ್ಟಿನ್ ಜಾರ್ಜ್ ಮಸಿಹ್ ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿ ಸುನೀತಾ ಅಗರ್ವಾಲ್ ಅವರನ್ನೊಳಗೊಂಡ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಪೀಠವು ಈ ಕೆಳಗಿನಂತೆ ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಟ್ಟಿದೆ:

“ವಿಭಜನಾ ಡಿಕ್ರಿಯೊಂದಿಗೆ, ಎನ್. ರಾಮಕೃಷ್ಣನ್ ಅವರ ಆಸ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಮೇಲ್ಮನವಿದಾರನ ತಂದೆಗೆ ಹಂಚಿಕೆಯಾದ ಭಾಗವು ಆತನ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಮತ್ತು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಆಸ್ತಿಯಾಯಿತು. ಅದನ್ನು ಸಹಪಾಲುದಾರಿಕೆ ಆಸ್ತಿ ಎಂದು ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಒಮ್ಮೆ ವಿಭಜನೆಯಾಗಿ ಮೊದಲನೇ ಪ್ರತಿವಾದಿಯ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಆಸ್ತಿಯಾದ ನಂತರ, ಮೇಲ್ಮನವಿದಾರನು ಜನ್ಮದಿಂದ ಸಹಪಾಲುದಾರಿಕೆ ಹಕ್ಕನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಆ ಆಸ್ತಿಯು ಆತನಿಗೆ ವರ್ಗಾವಣೆಯಾಗುವ ಅಥವಾ ಆತನ ಹಕ್ಕನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಪ್ರಶ್ನೆಯೇ ಉದ್ಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ.”

“1956ರ ಹಿಂದೂ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರ ಕಾಯ್ದೆಯ ಮೂಲಕ ಸಂಹಿತೀಕೃತಗೊಂಡ ಹಿಂದೂ ಕಾನೂನಿನಲ್ಲಿ, 1956ರ ಕಾಯ್ದೆ ಜಾರಿಗೆ ಬರುವುದಕ್ಕಿಂತ ಮೊದಲು ಜಾರಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಹಿಂದೂ ಕಾನೂನಿನ ಪ್ರಕಾರ, ತಂದೆ ಜೀವಂತವಾಗಿರುವಾಗ ಅಜ್ಜನ ಆಸ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಮೊಮ್ಮಗನಿಗೆ ಇದ್ದ ಹಕ್ಕನ್ನು, 1956ರ ಹಿಂದೂ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರ ಕಾಯ್ದೆಯನ್ನು ಜಾರಿಗೊಳಿಸುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಶಾಸನಮಂಡಲವು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಉಳಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಉಯಿಲು ಬರೆಯದೆ ಮರಣ ಹೊಂದಿದ ಹಿಂದೂ ಪುರುಷನ ಆಸ್ತಿಯು ಹೇಗೆ ವಾರಸುದಾರರಿಗೆ ವರ್ಗಾವಣೆಯಾಗಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವ ಸ್ವಯಂಪೂರ್ಣವಾದ (Self-contained) ಉಪಬಂಧವಾಗಿ ಹಿಂದೂ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರ ಕಾಯ್ದೆಯ ಸೆಕ್ಷನ್ 8 ಅನ್ನು ಅರ್ಥೈಸಬೇಕು.” ಎಂದು ನ್ಯಾಯಪೀಠ ಹೇಳಿದೆ.

ಪ್ರಕರಣದ ಹಿನ್ನೆಲೆ

ವಿವಾದಿತ ಆಸ್ತಿಯು ಮೂಲತಃ ಮೇಲ್ಮನವಿದಾರನ ಅಜ್ಜನಾದ ಎನ್. ರಾಮಕೃಷ್ಣನ್ ಅವರಿಗೆ ಸೇರಿದ್ದಾಗಿತ್ತು.

1993ರಲ್ಲಿ ಅವರ ಪುತ್ರಿಯೊಬ್ಬರು ಆಸ್ತಿಯ ವಿಭಜನೆ ಕೋರಿ ದಾವೆ ಹೂಡಿದ್ದರು. ಸದರಿ ದಾವೆಯು 03.02.1994ರಂದು ಮಾಡಿಕೊಂಡ ರಾಜಿ ಒಪ್ಪಂದದ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಡಿಕ್ರಿಯಾಗಿದ್ದು, ಮೇಲ್ಮನವಿದಾರನ ತಂದೆಗೆ 1,811 ಚದರ ಅಡಿ ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ಹಂಚಿಕೆ ಮಾಡಲಾಗಿತ್ತು.

ಮೇಲ್ಮನವಿದಾರನು 06.01.1994ರಂದು ಜನಿಸಿದ್ದನು. ತದನಂತರ, ಏಪ್ರಿಲ್ 1997ರಲ್ಲಿ ಆತನ ತಂದೆಯು ಸದರಿ ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ಮೂಲ ಪ್ರತಿವಾದಿಗಳಾದ 2 ಮತ್ತು 3ನೇ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಿಗೆ ಮಾರಾಟ ಮಾಡಿದ್ದರು.

ಇದರಿಂದಾಗಿ, ಅಪ್ರಾಪ್ತ ವಯಸ್ಕನ ಪರವಾಗಿ ಆತನ ತಾಯಿಯು ನ್ಯಾಯಾಲಯದಲ್ಲಿ ದಾವೆ ಹೂಡಿ, ವಿವಾದಿತ ಆಸ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಧ ಪಾಲಿನ ವಿಭಜನೆ ಮತ್ತು ಸ್ವಾಧೀನವನ್ನು ಕೋರಿದ್ದರು. ಆದರೆ, ಈ ದಾವೆಯಲ್ಲಿ 1994ರ ರಾಜಿ ಡಿಕ್ರಿಯನ್ನು ಅಥವಾ 1997ರ ಮಾರಾಟ ಪತ್ರಗಳನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿರಲಿಲ್ಲ.

ಚೆನ್ನೈನ ಸಿಟಿ ಸಿವಿಲ್ ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ದಾವೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಡಿಕ್ರಿಯನ್ನು (Preliminary Decree) ನೀಡಿತ್ತು. ಆದರೆ, ಮದ್ರಾಸ್ ಹೈಕೋರ್ಟ್ 11.08.2010ರಂದು ಪ್ರಥಮ ಮೇಲ್ಮನವಿಯಲ್ಲಿ ಸದರಿ ಡಿಕ್ರಿಯನ್ನು ರದ್ದುಗೊಳಿಸಿತ್ತು.

ಮೇಲ್ಮನವಿದಾರನ ವಾದವೇನೆಂದರೆ, ರಾಜಿ ಡಿಕ್ರಿ ಜಾರಿಯಾಗುವ ಮೊದಲೇ ತಾನು ಜನಿಸಿದ್ದರಿಂದ ಜನ್ಮಸಿದ್ಧವಾಗಿ ಸಹಪಾಲುದಾರನಾಗಿದ್ದೆ. ಅಲ್ಲದೆ, ಸೆಕ್ಷನ್ 29-Aರ ಪ್ರಕಾರ ಆಸ್ತಿಯ ಸಹಪಾಲುದಾರಿಕೆ ಸ್ವರೂಪ ಮುಂದುವರಿದಿತ್ತು ಮತ್ತು ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಇಲ್ಲದೆ ತನ್ನ ತಂದೆಯು ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ಪರಭಾರೆ ಮಾಡುವಂತಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂಬುದಾಗಿತ್ತು.

ಇದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ, ಖರೀದಿದಾರರು, ಹಿಂದೂ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರ ಕಾಯ್ದೆಯ ಸೆಕ್ಷನ್ 8ರ ಪ್ರಕಾರ ಮೊಮ್ಮಗನಿಗೆ ಸದರಿ ಆಸ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಹಕ್ಕು ಇರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ವಾದಿಸಿದರು. ಅಲ್ಲದೆ, ಮೇಲ್ಮನವಿದಾರನ ತಂದೆಯು ಇಡೀ ವಿಚಾರಣೆಯ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯಾಲಯಕ್ಕೆ ಹಾಜರಾಗದೆ ಏಕಪಕ್ಷೀಯವಾಗಿದ್ದ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ, ಈ ದಾವೆಯು ಒಳಸಂಚಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ ದಾವೆಯಾಗಿದೆ ಎಂದೂ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದರು.

ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್‌ನ ಮಹತ್ವದ ಅಭಿಪ್ರಾಯ

ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಪೀಠವು, ಹಿಂದೂ ಕಾನೂನಿನ ಸಂಹಿತೀಕರಣಕ್ಕೂ ಮುಂಚೆ ಜಾರಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಹಿಂದೂ ಕಾನೂನಿನ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ತಂದೆ ಜೀವಂತವಾಗಿರುವಾಗ ಅಜ್ಜನ ಆಸ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಮೊಮ್ಮಗನಿಗೆ ಇದ್ದ ಹಕ್ಕನ್ನು ಶಾಸನಮಂಡಲವು 1956ರ ಹಿಂದೂ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರ ಕಾಯ್ದೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಉಳಿಸಿಲ್ಲ ಎಂದು ಗಮನಿಸಿತು.

ಸೆಕ್ಷನ್ 8 ಒಂದು ಸ್ವಯಂಪೂರ್ಣವಾದ ಕಾನೂನು ಉಪಬಂಧವಾಗಿದ್ದು, ಅದರ ಪ್ರಕಾರವೇ ವಾರಸುದಾರಿಕೆ ನಿರ್ಧಾರವಾಗಬೇಕು ಎಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಹೇಳಿತು.

ಎನ್. ರಾಮಕೃಷ್ಣನ್ ಅವರ ಮರಣದ ನಂತರ ಅವರ ಆಸ್ತಿಯು ಪ್ರಥಮ ದರ್ಜೆಯ ವಾರಸುದಾರರಿಗೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಪಾಲುದಾರರಾಗಿ (Tenants in Common) ವರ್ಗಾವಣೆಯಾಯಿತು. ನಂತರ ನಡೆದ ಆಸ್ತಿ ವಿಭಜನೆಯಿಂದ ಅದು ಜಂಟಿ ಕುಟುಂಬದ ಆಸ್ತಿಯ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿತು.

ಇದಲ್ಲದೆ, ಮೇಲ್ಮನವಿದಾರನು ಜನಿಸುವುದಕ್ಕೂ ಮುನ್ನವೇ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಆರಂಭವಾಗಿದ್ದರಿಂದ, ಆತನಿಗೆ ಸದರಿ ಆಸ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಹಕ್ಕು ಅಥವಾ ಪಾಲು ವರ್ಗಾವಣೆಯಾಗುವ ಪ್ರಶ್ನೆಯೇ ಉದ್ಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ತೀರ್ಮಾನಿಸಿತು.

ಈ ತೀರ್ಪಿನ ಕಾನೂನು ತತ್ವ:

ಹಿಂದೂ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರ ಕಾಯ್ದೆಯ ಸೆಕ್ಷನ್ 8ರ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ತಂದೆಗೆ ವಾರಸುದಾರಿಕೆಯ ಮೂಲಕ ಬಂದ ಆಸ್ತಿಯು, ತಂದೆಯ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಮತ್ತು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಆಸ್ತಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅಂತಹ ಆಸ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಆತನ ಮಗನಿಗೆ ಜನ್ಮಸಿದ್ಧವಾಗಿ ಸಹಪಾಲುದಾರಿಕೆ ಹಕ್ಕು ಉಂಟಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ತಂದೆ ಜೀವಂತವಾಗಿರುವಾಗ ಮಗನು ಅಜ್ಜನ ಆಸ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಪಾಲು ಕೋರುವಂತಿಲ್ಲ.

ಈ ತೀರ್ಪು ಹಿಂದೂ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರ ಕಾಯ್ದೆಯ ಸೆಕ್ಷನ್ 8 ಮತ್ತು ಸೆಕ್ಷನ್ 6ರ ನಡುವಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಹಾಗೂ ಪಿತ್ರಾರ್ಜಿತ ಆಸ್ತಿ ಮತ್ತು ವಾರಸುದಾರಿಕೆಯ ಮೂಲಕ ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ಬಂದ ಆಸ್ತಿಯ ನಡುವಿನ ಕಾನೂನು ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿದೆ.

ಪ್ರಕರಣದ ಶೀರ್ಷಿಕೆ: (Cause Title): J. Rajesh (Minor) Through His Mother And Natural Guardian J. Gomathi v. M. Kumaran (Dead) Through LRs & Others

ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್‌