ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸೇವಕರು ಕರ್ತವ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಅಪರಾಧ ನಡೆದಿದ್ದರೆ ಮೇಲಾಧಿಕಾರಿಗಳ ವರದಿ ಕಡ್ಡಾಯ: ಮ್ಯಾಜಿಸ್ಟ್ರೇಟ್‌ಗಳಿಗೆ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ತಾಕೀತು

ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸೇವಕರು ಕರ್ತವ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಅಪರಾಧ ನಡೆದಿದ್ದರೆ ಮೇಲಾಧಿಕಾರಿಗಳ ವರದಿ ಕಡ್ಡಾಯ: ಮ್ಯಾಜಿಸ್ಟ್ರೇಟ್‌ಗಳಿಗೆ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ತಾಕೀತು

ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸೇವಕರು ಕರ್ತವ್ಯ ನಿರ್ವಹಣೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅಪರಾಧ ನಡೆದಿದ್ದರೆ ಮೇಲಾಧಿಕಾರಿಗಳ ವರದಿ ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿರಬೇಕು ಎಂದು ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ತೀರ್ಪು ನೀಡಿದ್ದು, ಮ್ಯಾಜಿಸ್ಟ್ರೇಟ್‌ಗಳಿಗೆ ಈ ಬಗ್ಗೆ ಮಾರ್ಗಸೂಚಿಯನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸಿದೆ.

ಭಾರತೀಯ ನಾಗರಿಕ ಸುರಕ್ಷಾ ಸಂಹಿತ (BNSS) ಸೆಕ್ಷನ್ 175(4) ಕುರಿತು ಮ್ಯಾಜಿಸ್ಟ್ರೇಟ್‌ಗಳಿಗೆ ಸರ್ವೋಚ್ಚ ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಮಾರ್ಗಸೂಚಿ ನೀಡಿದೆ. ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸೇವಕರ ಕರ್ತವ್ಯ ನಿರ್ವಹಣೆಯ ವೇಳೆ ಅಪರಾಧ ನಡೆದಿದ್ದರೆ ಮೇಲಾಧಿಕಾರಿಗಳ ವರದಿ ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಮ್ಯಾಜಿಸ್ಟ್ರೇಟ್‌ಗಳಿಗೆ ಸಲಹೆ ನೀಡಿದೆ.

ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್‌ನ ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿಗಳಾದ ದೀಪಾಂಕರ್ ದತ್ತಾ ಮತ್ತು ಮನಮೋಹನ್ ಅವರಿದ್ದ ವಿಭಾಗೀಯ ನ್ಯಾಯಪೀಠ ದಿನಾಂಕ 27.01.2026ರಂದು ಈ ತೀರ್ಪು ನೀಡಿದೆ.

ಒಬ್ಬ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸೇವಕನು ತನ್ನ ಅಧಿಕೃತ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅಪರಾಧ ನಡೆದಿದೆ ಎಂಬ ಆರೋಪ ಉದ್ಭವಿಸಿದಲ್ಲಿ, ಭಾರತೀಯ ನಾಗರಿಕ ಸುರಕ್ಷಾ ಸಂಹಿತೆ (BNSS) ಯ ಸೆಕ್ಷನ್ 175(4) ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸೇವಕನ ವಿರುದ್ಧ ತನಿಖೆಗೆ ಆದೇಶ ನೀಡುವಾಗ ಮ್ಯಾಜಿಸ್ಟ್ರೇಟ್‌ಗಳು ಅನುಸರಿಸಬೇಕಾದ ಕ್ರಮವನ್ನು ನಿರ್ದಿಷ್ಟಪಡಿಸಿದೆ.

ಸಿಆರ್‌ಪಿಸಿ ಯ ಸೆಕ್ಷನ್ 156(3) ಕ್ಕಿಂತ ಭಿನ್ನವಾಗಿ, ಅಲ್ಲಿ ಆರೋಪಿತನು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸೇವಕನಾಗಿದ್ದರೂ ತನಿಖೆಗೆ ಆದೇಶಿಸುವ ಮೊದಲು ಮ್ಯಾಜಿಸ್ಟ್ರೇಟ್ ಮೇಲಾಧಿಕಾರಿಗಳ ವರದಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕೆಂಬ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ BNSS ನ ಸೆಕ್ಷನ್ 175(4) ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಅಂತಹ ವಿಧಾನವನ್ನು ಒದಗಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಈ ವಿಧಾನದ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ‘may’ (ಮಾಡಬಹುದು) ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಬಳಸಲಾಗಿದ್ದು, ಅದನ್ನು ‘shall’ (ಮಾಡಲೇಬೇಕು) ಎಂದು ಓದಬಾರದು ಎಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಗಮನಿಸಿದೆ.

“ಮುಖ್ಯವಾಗಿ, ಸೆಕ್ಷನ್ 175 ರ ಉಪವಿಧಿ (4) ಯಲ್ಲಿ ‘shall’ ಅಲ್ಲ, ‘may’ ಎಂಬ ಸಹಾಯಕ ಕ್ರಿಯಾಪದವನ್ನು ಬಳಸಲಾಗಿದೆ. ಅದು ಬಳಕೆಯಲ್ಲಿರುವ ಸಂದರ್ಭ ಹಾಗೂ ಸಾಧಿಸಬೇಕಾದ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಗಮನಿಸಿದಾಗ, ‘may’ ಅನ್ನು ವಿವೇಚನೆಯ ಅಂಶವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ‘may’ ಎಂದೇ ಓದಬೇಕು; ‘shall’ ಎಂದು ಅಲ್ಲ.”ಆದರೆ, ಅದೇ ವೇಳೆ ಮ್ಯಾಜಿಸ್ಟ್ರೇಟ್‌ಗಳಿಗಾಗಿ ಕೆಳಗಿನ ಮಾರ್ಗಸೂಚಿಗಳನ್ನು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ನೀಡಿದೆ:

BNSS ನ ಸೆಕ್ಷನ್ 175 ರ ಉಪವಿಧಿ (4) ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸೇವಕನು ತನ್ನ ಅಧಿಕೃತ ಕರ್ತವ್ಯಗಳ ನಿರ್ವಹಣೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಅಪರಾಧ ಎಸಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬ ಆರೋಪದೊಂದಿಗೆ ದೂರು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ಬಳಿಕ, ಮ್ಯಾಜಿಸ್ಟ್ರೇಟ್ ಕೆಳಗಿನ ಯಾವುದನ್ನಾದರೂ ಕೈಗೊಳ್ಳಬಹುದು ಎಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಹೇಳಿದೆ:

ದೂರು ಓದಿದ ನಂತರ, ಆರೋಪಿತ ಕೃತ್ಯವು ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸೇವಕನು ತನ್ನ ಅಧಿಕೃತ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನಡೆದಿದೆ ಎಂಬುದಾಗಿ ನ್ಯಾಯಿಕ ಮ್ಯಾಜಿಸ್ಟ್ರೇಟ್ ಪ್ರಾಥಮಿಕವಾಗಿ ತೃಪ್ತನಾದಲ್ಲಿ, ಆ ಮ್ಯಾಜಿಸ್ಟ್ರೇಟ್‌ಗೆ ಸೆಕ್ಷನ್ 175(4) ಯಲ್ಲಿ ನಿರ್ದಿಷ್ಟಪಡಿಸಿದಂತೆ ಮೇಲಾಧಿಕಾರಿಯ ವರದಿಯನ್ನು ಹಾಗೂ ಆರೋಪಿತ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸೇವಕನ ವರದಿಯನ್ನು ಕರೆಯಿಸುವ ಕ್ರಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವುದನ್ನು ಹೊರತು ಬೇರೆ ಆಯ್ಕೆಯಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಅಥವಾ, ದೂರು ಪರಿಶೀಲಿಸಿದಾಗ, ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳ ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸೇವಕನಿಂದ ಆರೋಪಿಸಲಾದ ಅಪರಾಧವು ಅಧಿಕೃತ ಕರ್ತವ್ಯಗಳ ನಿರ್ವಹಣೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನಡೆದಿದೆಯೇ ಎಂಬುದರ ಕುರಿತು ನ್ಯಾಯಿಕ ಮ್ಯಾಜಿಸ್ಟ್ರೇಟ್‌ಗೆ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಸಂಶಯ ಉಂಟಾದಲ್ಲಿ, ಎಚ್ಚರಿಕೆಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಸೆಕ್ಷನ್ 175(4) ಯಲ್ಲಿ ನಿಗದಿಪಡಿಸಿದ ಕ್ರಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಬಹುದು. ಅಥವಾ, ಆರೋಪಿತ ಅಪರಾಧ ಕೃತ್ಯವು ಅಧಿಕೃತ ಕರ್ತವ್ಯಗಳ ನಿರ್ವಹಣೆಯ ವೇಳೆ ನಡೆದಿಲ್ಲ ಮತ್ತು/ಅಥವಾ ಅದಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ಸಮಂಜಸ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲ, ಹಾಗೆಯೇ ಸೆಕ್ಷನ್ 175(4) ಯ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾದ ವಿಧಿಗಳು ಅನ್ವಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದಾಗಿ ನ್ಯಾಯಿಕ ಮ್ಯಾಜಿಸ್ಟ್ರೇಟ್ ತೃಪ್ತನಾದಲ್ಲಿ, ದೂರುವನ್ನು ಸೆಕ್ಷನ್ 175(3) ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ನಿರ್ದಿಷ್ಟಪಡಿಸಿದ ಸಾಮಾನ್ಯ ವಿಧಾನಾನುಸಾರ ನಿರ್ವಹಿಸಬಹುದು.

ಪ್ರಕರಣದ ಹಿನ್ನೆಲೆ

ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿಗಳಾದ ದೀಪಾಂಕರ್ ದತ್ತಾ ಮತ್ತು ಮನಮೋಹನ್ ಅವರ ಪೀಠವು, ಆಸ್ತಿ ವಿವಾದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ದೂರನ್ನು ಆಲಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಪೊಲೀಸ್ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಮೂರು ಬಾರಿ ಲೈಂಗಿಕ ದೌರ್ಜನ್ಯ ಎಸಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬ ಮಹಿಳೆಯ ಆರೋಪದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಪ್ರಕರಣವನ್ನು ವಿಚಾರಣೆ ನಡೆಸಿತು.

ಪೊಲೀಸರು ಆಕೆಯ ಆರೋಪಗಳನ್ನು “ಸುಳ್ಳು” ಎಂದು ಹೇಳಿ ವರದಿ ಸಲ್ಲಿಸಿದ ಬಳಿಕ, ಆಕೆ BNSS ನ ಸೆಕ್ಷನ್ 210 ಅನ್ನು ಸೆಕ್ಷನ್ 175 ಜೊತೆಗೆ ಓದಿ, ಎಫ್‌ಐಆರ್ ನೋಂದಣಿಗೆ ನಿರ್ದೇಶನ ನೀಡುವಂತೆ ನ್ಯಾಯಿಕ ಪ್ರಥಮ ದರ್ಜೆ ಮ್ಯಾಜಿಸ್ಟ್ರೇಟ್ (JMFC) ಅವರನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದರು. ಸೆಕ್ಷನ್ 175(4) ಅನ್ನು ಅನ್ವಯಿಸಿ, ಮ್ಯಾಜಿಸ್ಟ್ರೇಟ್ ಆರೋಪಿತ ಪೊಲೀಸ್ ಸಿಬ್ಬಂದಿಯ ಮೇಲಾಧಿಕಾರಿಯಿಂದ ವರದಿ ಕೋರಿದರು.

ಆ ಕಾರ್ಯವಿಧಾನಗಳು ಬಾಕಿ ಇರುವಾಗ, ಆ ಮಹಿಳೆ ಕೇರಳ ಹೈಕೋರ್ಟ್‌ನಲ್ಲಿ ರಿಟ್ ಅರ್ಜಿ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು. ಏಕಸದಸ್ಯ ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿ, ಅತ್ಯಾಚಾರದಂತಹ ಗಂಭೀರ ಅಪರಾಧಗಳ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಸೆಕ್ಷನ್ 175(4) ಕಡ್ಡಾಯವಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಎಫ್‌ಐಆರ್ ನೋಂದಣಿಗೆ ಮ್ಯಾಜಿಸ್ಟ್ರೇಟ್‌ಗೆ ನಿರ್ದೇಶನ ನೀಡಿದರು.

ಆದರೆ, ಹೈಕೋರ್ಟ್‌ನ ವಿಭಾಗೀಯ ಪೀಠವು ಆ ತೀರ್ಪನ್ನು ರದ್ದುಗೊಳಿಸಿ, ಮ್ಯಾಜಿಸ್ಟ್ರೇಟ್ ಮುಂದೆ ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಕಾರ್ಯವಿಧಾನಗಳು ಈಗಾಗಲೇ ಬಾಕಿ ಇರುವಾಗ ಸಂವಿಧಾನದ ವಿಧಿ 226 ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಹಸ್ತಕ್ಷೇಪ ಮಾಡುವುದು ಯುಕ್ತಿಯುಕ್ತವಲ್ಲ ಎಂದು ಗಮನಿಸಿತು. ಇದರಿಂದ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್‌ಗೆ ಅಪೀಲು ಸಲ್ಲಿಸಲಾಯಿತು.

ವಿವಾದಿತ ಆದೇಶವನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸಿದ ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿ ದತ್ತಾ ಅವರು ಬರೆದ ತೀರ್ಪಿನಲ್ಲಿ, BNSS ನ ಸೆಕ್ಷನ್ 175(4) ಯ ಪಾಲನೆಗಾಗಿ ಮೇಲಾಧಿಕಾರಿಯ ವರದಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಮ್ಯಾಜಿಸ್ಟ್ರೇಟ್‌ನ ನಿರ್ಧಾರದಲ್ಲಿ ಹಸ್ತಕ್ಷೇಪ ಮಾಡಿದ ಏಕಸದಸ್ಯ ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಸೆಕ್ಷನ್ 175(4) ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸೇವಕರಿಗೆ ಎರಡು ಹಂತದ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತದೆ ಎಂದು ತೀರ್ಪು ವಿವರಿಸಿದೆ.

ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ತನಿಖಾ ಹಂತದಲ್ಲಿ ಮ್ಯಾಜಿಸ್ಟ್ರೇಟ್ ಮೇಲಾಧಿಕಾರಿಯಿಂದ ವರದಿ ಪಡೆಯಬೇಕು ಹಾಗೂ ಆರೋಪಿತ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸೇವಕನಿಗೆ ವಾದಿಸುವ ಅವಕಾಶ ನೀಡಬೇಕು. ಎರಡನೆಯದಾಗಿ, ದೋಷಾರೋಪಣೆ ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಹಂತದಲ್ಲಿ, BNSS ನ ಸೆಕ್ಷನ್ 218(1) ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಅನುಮತಿ (sanction) ಅಗತ್ಯವಿರುತ್ತದೆ; ಆದರೆ ಲೈಂಗಿಕ ಅಪರಾಧಗಳಂತಹ ಕೆಲವು ವರ್ಗದ ಅಪರಾಧಗಳಿಗೆ ಶಾಸನಾತ್ಮಕ ವಿನಾಯಿತಿಗಳು ಇರುತ್ತವೆ.

ಇದಲ್ಲದೆ, “ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸೇವಕನ ವಿರುದ್ಧ ಸೆಕ್ಷನ್ 175(3) ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಸಲ್ಲಿಸಲಾದ ಅರ್ಜಿಯಲ್ಲಿನ ಆರೋಪಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣ ಅಸಾಧಾರಣ, ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಅಸಂಗತ ಅಥವಾ ಅಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಅಸಂಭಾವ್ಯವಾಗಿದ್ದು ಯಾವುದೇ ವಿವೇಕಿ ವ್ಯಕ್ತಿಗೂ ಅಪರಾಧ ಬಹಿರಂಗವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ತೋರುವಂತಿಲ್ಲ ಎಂದು ಮ್ಯಾಜಿಸ್ಟ್ರೇಟ್‌ಗೆ ಕಂಡುಬಂದಲ್ಲಿ, ಆ ಅರ್ಜಿಯನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವ ಅಧಿಕಾರ ನ್ಯಾಯಿಕ ಮ್ಯಾಜಿಸ್ಟ್ರೇಟ್‌ಗೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ಇಂತಹ ತಿರಸ್ಕಾರ ಆದೇಶವು ಮನಬಂದಂತೆ ಇರಬಾರದು; ಮಾನ್ಯ ಕಾರಣಗಳ ಆಧಾರವಿರಬೇಕು” ಎಂದು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಮೇಲಾಧಿಕಾರಿಯಿಂದ ವರದಿ ಸಲ್ಲಿಸದಿದ್ದರೆ ಏನು?

“ಯೋಗ್ಯ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ, ಸೆಕ್ಷನ್ 175(4) ಯ ಉಪಖಂಡ (a) ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಬಂಧಿತ ಮೇಲಾಧಿಕಾರಿಯಿಂದ ವರದಿ ಕೋರಿದರೂ, ಆ ಅಧಿಕಾರಿ ನಿರ್ದೇಶನ ಪಾಲಿಸದಿದ್ದರೆ ಅಥವಾ ಸಮಂಜಸವಾದ ಅವಧಿಯೊಳಗೆ ವರದಿ ಸಲ್ಲಿಸದಿದ್ದರೆ, ಮ್ಯಾಜಿಸ್ಟ್ರೇಟ್ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು? ಇಂತಹ ಅಪರೂಪದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಮ್ಯಾಜಿಸ್ಟ್ರೇಟ್ ಅನಿರ್ದಿಷ್ಟಾವಧಿ ಕಾಯಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಸೆಕ್ಷನ್ 175(4) ಯ ಉಪಖಂಡ (b) ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಆರೋಪಿತ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸೇವಕನ ವಾದ ದಾಖಲೆಯಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಅದನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿ, ಸೆಕ್ಷನ್ 175(3) ಅನ್ವಯ ಮುಂದಿನ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳಬಹುದು. ‘ಸಮಂಜಸವಾದ ಸಮಯ’ ಎಂದರೆ ಏನು ಎಂಬುದು ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ನಿಗದಿಪಡಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಅದು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪ್ರಕರಣದ ವಾಸ್ತವಾಂಶಗಳು ಮತ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ” ಎಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಗಮನಿಸಿದೆ.

ಅಫಿಡವಿಟ್ ಕಡ್ಡಾಯ ಅವಶ್ಯಕತೆ

ಈ ತೀರ್ಪಿನ ಪ್ರಮುಖ ನಿರ್ಣಯಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೆಂದರೆ, ಸೆಕ್ಷನ್ 175(4) ಅನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುವ ದೂರುಗಳಿಗೂ ಅಫಿಡವಿಟ್ ಬೆಂಬಲ ಇರಬೇಕು ಎಂಬುದು. ಉಪವಿಧಿ (4) ಯ ಪಠ್ಯದಲ್ಲಿ ಕೇವಲ “ದೂರು” ಎಂದು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದ್ದರೂ, ಅದನ್ನು ಸೆಕ್ಷನ್ 175(3) ಜೊತೆಗೆ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯಿಂದ ಓದಲೇಬೇಕು; ಅಲ್ಲಿ ಅಫಿಡವಿಟ್ ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿದೆ ಎಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಹೇಳಿದೆ.

ಖಾಸಗಿ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ವಿರುದ್ಧ ಆರೋಪ ಮಾಡಿದಾಗ ಅಫಿಡವಿಟ್ ಕಡ್ಡಾಯ ಮಾಡಿ, ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಸೇವಕನ ವಿರುದ್ಧ ಆರೋಪ ಮಾಡಿದಾಗ ಅದೇ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಕೈಬಿಡುವುದು ತಾರ್ಕಿಕವಲ್ಲ; ಇಂತಹ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವು ಅಪರಾಧ ನ್ಯಾಯ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ದುರುಪಯೋಗವನ್ನು ತಡೆಯುವ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಟ್ಟಿದೆ.

ಆರೋಪಿಸಲಾದ ಲೈಂಗಿಕ ದೌರ್ಜನ್ಯ ಕೃತ್ಯಗಳು ಅಧಿಕೃತ ಕರ್ತವ್ಯಗಳ ನಿರ್ವಹಣೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನಡೆದಿವೆಯೇ ಎಂಬುದನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವುದನ್ನು ನ್ಯಾಯಾಲಯ ಕೈಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಇಂತಹ ನಿರ್ಧಾರವು ವಾಸ್ತವಾಧಾರಿತ ಪರಿಶೀಲನೆಗೆ ಒಳಪಟ್ಟಿದ್ದು, ವಿಷಯವನ್ನು ವಿಚಾರಿಸುತ್ತಿರುವ ಮ್ಯಾಜಿಸ್ಟ್ರೇಟ್‌ನ ವಲಯಕ್ಕೆ ಸೇರಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದೆ.

ಅದರಂತೆ, ಪ್ರಕರಣವನ್ನು ಮರುಕಳಿಸಿ JMFC ಗೆ ಕಳುಹಿಸಲಾಗಿದ್ದು, ತೀರ್ಪಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿದ ಕಾನೂನು ಸ್ಥಿತಿಗತಿಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಕಾರ್ಯವಿಧಾನ ಮುಂದುವರಿಸಲು ನಿರ್ದೇಶಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಪ್ರಿಯಾಂಕಾ ಶ್ರೀವಾಸ್ತವ ವಿರುದ್ಧ ಉತ್ತರ ಪ್ರದೇಶ ರಾಜ್ಯ ಪ್ರಕರಣದಂತೆ BNSS ನ ಸೆಕ್ಷನ್ 333 ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಸರಿಯಾದ ಅಫಿಡವಿಟ್ ಅರ್ಜಿಯೊಂದಿಗೆ ಸಲ್ಲಿಸಲಾಯಿತೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಮೊದಲು ಪರಿಶೀಲಿಸಿ, ನಂತರ ಸೆಕ್ಷನ್‌ಗಳು 175(3) ಮತ್ತು 175(4) ಅನ್ವಯ ಮುಂದಿನ ಕ್ರಮ ಕೈಗೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮ್ಯಾಜಿಸ್ಟ್ರೇಟ್‌ಗೆ ನಿರ್ದೇಶಿಸಲಾಗಿದೆ.