ಕೈಗಾರಿಕಾ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಕಾರ್ಮಿಕ ಸಂಘಟನೆಗಳೇ ಅಡ್ಡಿ! ಗೃಹ ಕಾರ್ಮಿಕರಿಗೆ ಕನಿಷ್ಟ ವೇತನ ಕೋರಿದ್ದ ಅರ್ಜಿ ವಜಾಗೊಳಿಸಿದ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್‌

ಕೈಗಾರಿಕಾ ಬೆಳವಣಿಗೆಗೆ ಕಾರ್ಮಿಕ ಸಂಘಟನೆಗಳೇ ಅಡ್ಡಿ! ಗೃಹ ಕಾರ್ಮಿಕರಿಗೆ ಕನಿಷ್ಟ ವೇತನ ಕೋರಿದ್ದ ಅರ್ಜಿ ವಜಾಗೊಳಿಸಿದ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್‌

ಕಾರ್ಮಿಕ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಕೈಗಾರಿಕಾ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ಸ್ಥಗಿತಗೊಳಿಸಿವೆ ಎಂದು ಅಭಿಪ್ರಾಯ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಮುಖ್ಯ ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿ ಸೂರ್ಯಕಾಂತ್, ಗೃಹ ಕಾರ್ಮಿಕರಿಗೆ ಕನಿಷ್ಠ ವೇತನ ಕೋರಿ ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹಿತಾಸಕ್ತಿ ಅರ್ಜಿಯನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಗೃಹ ಕಾರ್ಮಿಕರಿಗೆ ಕನಿಷ್ಠ ವೇತನ ಹಾಗೂ ಕಲ್ಯಾಣ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಜಾರಿಗೆ ತರುವಂತೆ ಕೋರಿ ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹಿತಾಸಕ್ತಿ ಅರ್ಜಿಯನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಲು ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ನಿರಾಕರಿಸಿದೆ. ಈ ವೇಳೆ ಮುಖ್ಯ ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿ ಸೂರ್ಯಕಾಂತ್ ತಮ್ಮ ಅಭಿಪ್ರಾಯ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿ, ಅತಿಯಾದ ಕಾರ್ಮಿಕ ನಿಯಂತ್ರಣ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಮಿಕ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಉದ್ಯೋಗ ಮತ್ತು ಕೈಗಾರಿಕಾ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ಅಡ್ಡಿಪಡಿಸಬಹುದು ಎಂದು ಎಚ್ಚರಿಸಿದರು.

2026ರ ಜನವರಿ 29ರಂದು ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಗೃಹ ಕಾರ್ಮಿಕರಿಗೆ ಕನಿಷ್ಠ ವೇತನ ಅಧಿಸೂಚನೆಗಳನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುವುದು ಸೇರಿದಂತೆ ಕಲ್ಯಾಣ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಕೋರಿ ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹಿತಾಸಕ್ತಿ ಅರ್ಜಿಯನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಲು ನಿರಾಕರಿಸಿತು. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಸಿಜೆಐ ಸೂರ್ಯಕಾಂತ್ ಅವರು ಕಾರ್ಮಿಕ ಸಂಘಟನೆಗಳು, ಕಾರ್ಮಿಕ ನಿಯಂತ್ರಣ ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯಾಂಗದಿಂದ ಬಲವಂತವಾಗಿ ಜಾರಿಗೊಳಿಸುವ ಸುಧಾರಣೆಗಳ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ಪರಿಣಾಮಗಳ ಕುರಿತು ತೀಕ್ಷ್ಣ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದರು.

ಮುಖ್ಯ ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿ ಸೂರ್ಯಕಾಂತ್ ಮತ್ತು ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿ ಜೋಯ್ಮಲ್ಯ ಬಾಗ್ಚಿ ಅವರನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ಪೀಠವು, ಪೆನ್ ತೋಳಿಲರ್ಗಳ್ ಸಂಘಂ ಮತ್ತು ಇತರ ಕಾರ್ಮಿಕ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದ ಅರ್ಜಿಯನ್ನು ವಿಚಾರಣೆ ನಡೆಸಿತು. ಈ ಅರ್ಜಿಯಲ್ಲಿ ಕೇಂದ್ರ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರಗಳಿಗೆ ಗೃಹ ಕಾರ್ಮಿಕರಿಗಾಗಿ ಕಲ್ಯಾಣ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸಲು ಮತ್ತು ಅವರಿಗೆ ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ಕನಿಷ್ಠ ವೇತನವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಲು ನಿರ್ದೇಶನ ನೀಡುವಂತೆ ಮನವಿ ಮಾಡಲಾಗಿತ್ತು. ವಿಚಾರಣೆ ಆರಂಭದಲ್ಲೇ ಮುಖ್ಯ ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿ ಅರ್ಜಿಯನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಲು ಗಂಭೀರ ಅನಿಚ್ಛೆ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿ, ಇಂತಹ ಪರಿಹಾರಗಳನ್ನು ನೀಡುವುದರಿಂದ “ಪ್ರತಿ ಮನೆಯನ್ನೂ ನ್ಯಾಯಾಂಗ ವ್ಯಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಎಳೆಯುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದೆ” ಎಂದು ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಟ್ಟರು.

ವಿಚಾರಣೆಯ ವೇಳೆ ಸಿಜೆಐ ಕಾಂತ್ ಅವರು ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಕೈಗಾರಿಕಾ ಕುಸಿತದಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಮಿಕ ಸಂಘಟನೆಗಳ ಪಾತ್ರದ ಕುರಿತು ವ್ಯಾಪಕ ಟೀಕೆ ಮಾಡಿದರು. “ಕಾರ್ಮಿಕ ಸಂಘಟನೆಗಳ ಕಾರಣದಿಂದ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಕೈಗಾರಿಕಾ ಘಟಕಗಳು ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ? ವಾಸ್ತವವನ್ನು ತಿಳಿಯಿರಿ. ದೇಶದ ಎಲ್ಲಾ ಪಾರಂಪರಿಕ ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳು, ಈ ಜಂಡಾ ಯೂನಿಯನ್‌ಗಳ ಕಾರಣದಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ,” ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದರು.

ಕಾರ್ಮಿಕ ಶೋಷಣೆ ಇದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡ ಮುಖ್ಯ ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿ, ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ತಡೆಹಿಡಿಯದೆ ಶೋಷಣೆಯನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು ಪರ್ಯಾಯ ಮಾರ್ಗಗಳಿವೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. “ಈ ಕಾರ್ಮಿಕ ಸಂಘಟನೆಗಳ ನಾಯಕರು ದೇಶದ ಕೈಗಾರಿಕಾ ಬೆಳವಣಿಗೆಯನ್ನು ತಡೆಯುವಲ್ಲಿ ಬಹುಪಾಲು ಹೊಣೆಗಾರರು. ಶೋಷಣೆ ಇದೆ, ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಪರಿಹರಿಸುವ ಮಾರ್ಗಗಳಿವೆ,” ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದರು. ವೈಯಕ್ತಿಕ ಹಕ್ಕುಗಳ ಕುರಿತು ಜಾಗೃತಿ, ಕೌಶಲ್ಯಾಭಿವೃದ್ಧಿ ಮತ್ತು ರಚನಾತ್ಮಕ ಸುಧಾರಣೆಗಳ ಅಗತ್ಯವಿದೆ ಎಂದರು.

ಅರ್ಜಿದಾರರ ಪರವಾಗಿ ಹಾಜರಾದ ಹಿರಿಯ ವಕೀಲ ರಾಜು ರಾಮಚಂದ್ರನ್ ಅವರು ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಸಂಶಯವನ್ನು ಪ್ರತಿರೋಧಿಸಿ ಅಂತರರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಆಚರಣೆಗಳನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದರು. ಸಿಂಗಪುರ ಮುಂತಾದ ದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಗೃಹಕಾರ್ಮಿಕರ ನೋಂದಣಿ, ವಾರದ ರಜೆ ಮತ್ತು ಕನಿಷ್ಠ ವೇತನವನ್ನು ಕಡ್ಡಾಯಗೊಳಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಅವರು ತಿಳಿಸಿದರು. ದುರ್ಬಲ ಕಾರ್ಮಿಕರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಸಾಮೂಹಿಕ ಮಾತುಕತೆ (collective bargaining) ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಮತ್ತು ಮಾನ್ಯ ಸಾಧನ ಎಂದು ಅವರು ವಾದಿಸಿದರು.

ರಾಮಚಂದ್ರನ್ ಅವರು, ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಾಹಕ ಆಡಳಿತದ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯದ ಕಾರಣದಿಂದ ಗೃಹಕಾರ್ಮಿಕರನ್ನು ಕಾನೂನುಬದ್ಧ ರಕ್ಷಣೆಯಿಂದ ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಹೊರಗಿಟ್ಟಿರುವುದರಿಂದ ಸಂವಿಧಾನದ ವಿಧಿ 21 ಮತ್ತು 23ರ ಉಲ್ಲಂಘನೆ ಆಗಿದೆ ಎಂದು ವಾದಿಸಿದರು. ಬಂದುವಾ ಮುಕ್ತಿ ಮೋರ್ಚಾ ಪ್ರಕರಣದ ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ತೀರ್ಪನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿ, ಅಪರ್ಯಾಯ ವೇತನವು ಬೆಗಾರ್ ಅಥವಾ ಬಂಧನ ಕಾರ್ಮಿಕತೆಗೆ ಸಮಾನ ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದರು.

ಆದರೆ ಮುಖ್ಯ ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿ ಇದರಿಂದ ತೃಪ್ತರಾಗಲಿಲ್ಲ. ಉತ್ತಮ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಜಾರಿಗೊಳಿಸಲಾದ ಶಾಸನಾತ್ಮಕ ಅಥವಾ ನ್ಯಾಯಾಂಗ ಹಸ್ತಕ್ಷೇಪಗಳು ಪ್ರತಿಕೂಲ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದೆ ಎಂದು ಎಚ್ಚರಿಸಿದರು. “ಸುಧಾರಣೆಗಾಗಿ ಆತುರದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ, ಭೇದಭಾವರಹಿತ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ತರಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವಾಗ, ಅನಾಯಾಸವಾಗಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ಶೋಷಣೆಗೆ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು,” ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದರು.

ಉದ್ಯೋಗದ ಬೇಡಿಕೆ ಮತ್ತು ಪೂರೈಕೆಯ ವಾಸ್ತವತೆಗಳನ್ನು ಒತ್ತಿಹೇಳಿದ ಸಿಜೆಐ ಕಾಂತ್, ಕನಿಷ್ಠ ವೇತನ ನಿಗದಿಪಡಿಸುವುದರಿಂದ ಮನೆಮಾಲೀಕರು ಗೃಹಸಹಾಯಕರನ್ನು ನೇಮಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಬಹುದು, ಇದರಿಂದ ಕಾರ್ಮಿಕರಿಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಕಷ್ಟ ಉಂಟಾಗಬಹುದು ಎಂದು ಎಚ್ಚರಿಸಿದರು.

ಅರ್ಜಿದಾರರು “ಸಾಮಾನ್ಯೀಕರಣ” ಎಂದು ಆಕ್ಷೇಪ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದಾಗ ಹಾಗೂ ಅರ್ಜಿದಾರರು ನೋಂದಾಯಿತ ಕಾರ್ಮಿಕ ಸಂಘಟನೆಗಳೆಂದು ತಿಳಿಸಿದಾಗ, ಮುಖ್ಯ ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿ ಉದ್ಯೋಗ ಏಜೆನ್ಸಿಗಳ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಪಾತ್ರದತ್ತ ಗಮನ ಹರಿಸಿದರು.

ಅವರ ಪ್ರಕಾರ, ಪ್ರಮುಖ ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ಗೃಹಕಾರ್ಮಿಕ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಸೇವಾ ಪೂರೈಕೆ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ನಿಜವಾದ ಶೋಷಣೆ ನಡೆಸುತ್ತಿವೆ. “ಈ ದೊಡ್ಡ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಈ ಜನರನ್ನು ಶೋಷಿಸುತ್ತಿವೆ. ನಿಜವಾದ ಶೋಷಕರು ಅವರೆ,” ಎಂದು ಸಿಜೆಐ ಕಾಂತ್ ಹೇಳಿದರು.

ಕಾರ್ಮಿಕ ಸಂಘಟನೆಗಳ ನಾಯಕರು ಹಲವಾರು ಬಾರಿ ಈ ಜನರನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ ಎಂದರು.

ಸಮಸ್ಯೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸಲು ಮುಖ್ಯ ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿ ತಮ್ಮದೇ ಅನುಭವವನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದರು. ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಒಂದು ಏಜೆನ್ಸಿಯ ಮೂಲಕ ಕಾರ್ಮಿಕರನ್ನು ನೇಮಿಸಿದಾಗ, ಪ್ರತಿ ಕಾರ್ಮಿಕರಿಗೆ ಸುಮಾರು ರೂ.40,000 ವೆಚ್ಚವಾಗಿದ್ದರೂ, ಕಾರ್ಮಿಕರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ರೂ.19,000 ಮಾತ್ರ ದೊರಕುತ್ತಿತ್ತು ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದರು. “ನಾನು ವೈಯಕ್ತಿಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ಅಧಿಕೃತವಾಗಿ ಇದನ್ನು ಕಂಡಿದ್ದೇನೆ,” ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದರು.

ಅತಿಯಾದ ನಿಯಂತ್ರಣದಿಂದ ಗೃಹಕಾರ್ಮಿಕರು ಮತ್ತು ಉದ್ಯೋಗದಾತರ ನಡುವಿನ ವಿಶ್ವಾಸ ಹದಗೆಡಬಹುದು ಎಂದು ಸಿಜೆಐ ಕಾಂತ್ ಎಚ್ಚರಿಸಿದರು. “ಗೃಹಸಹಾಯಕರ ಮತ್ತು ಉದ್ಯೋಗದಾತರ ನಡುವಿನ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಒಡೆಯುವ ಕ್ಷಣ, ಗೃಹಕಾರ್ಮಿಕರನ್ನು ಕುಟುಂಬದ ಭಾಗವೆಂದು ಕಾಣುವ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಕುಟುಂಬಗಳು ಪರಿಣಾಮಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತವೆ,” ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದರು. ಈ “ಮಾನವ ಸಂಬಂಧ” ಕಳೆದುಹೋದರೆ ಗಂಭೀರ ಅಪರಾಧಗಳಿಗೂ ಕಾರಣವಾಗಬಹುದು ಎಂದು ಎಚ್ಚರಿಸಿದರು.

ಅರ್ಜಿದಾರರು, 2025ರಲ್ಲಿ ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿ ಕಾಂತ್ ಅವರು ಅಜಯ್ ಮಲ್ಲಿಕ್ ವಿರುದ್ಧ ಉತ್ತರಾಖಂಡ ರಾಜ್ಯ ಪ್ರಕರಣದಲ್ಲಿ ನೀಡಿದ ತೀರ್ಪನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸಿದರು, ಇದರಲ್ಲಿ ಗೃಹಕಾರ್ಮಿಕರ ಕಲ್ಯಾಣಕ್ಕಾಗಿ ಕಾನೂನು ತರಲು ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಸಲಹೆ ನೀಡಲಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಈ ವಿಷಯ ರಾಜ್ಯಗಳ ಅಧೀನದಲ್ಲಿದೆ ಎಂದು ಕೇಂದ್ರ ಸರ್ಕಾರ ತಿಳಿಸಿದೆ. ರಾಜ್ಯ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಯೋಜನೆಗಳಿಲ್ಲದ ಕಾರಣ ಕಾರ್ಮಿಕ ಸಂಘಟನೆಗಳು ಸುಪ್ರೀಂ ಕೋರ್ಟ್ ಮೊರೆ ಹೋಗಿದ್ದವು.

ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ಪೀಠವು ಅರ್ಜಿಯನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಲು ನಿರಾಕರಿಸಿ, ಅರ್ಜಿಯಲ್ಲಿ ಬೇಡಿಕೆಯಿಟ್ಟ ಪರಿಹಾರಗಳು ಶಾಸನಮಂಡಲಕ್ಕೆ ಕಾನೂನು ರೂಪಿಸಲು ಆದೇಶ ನೀಡುವ ಮ್ಯಾಂಡಮಸ್‌ಗೆ ಸಮಾನವಾಗಿದ್ದು, ನ್ಯಾಯಾಲಯಕ್ಕೆ ಅದನ್ನು ನೀಡುವ ಅಧಿಕಾರ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿತು.

ಈ ಅರ್ಜಿಯನ್ನು ವಜಾಗೊಳಿಸುವ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಗೃಹಕಾರ್ಮಿಕ ಸಂಘಟನೆಗಳ ಅಹವಾಲುಗಳನ್ನು ರಾಜ್ಯ ಸರ್ಕಾರಗಳು ಪರಿಶೀಲಿಸುವಂತೆ ಪೀಠವು ಅಭಿಪ್ರಾಯ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿತು.

ಪ್ರಕರಣ ಶೀರ್ಷಿಕೆ:

Penn Thozhilargal Sangam v/s Union of India and others