30 ವರ್ಷಗಳ ಪೂರ್ವಭಾವನೆ ವಿಲ್ಗೆ ಅನ್ವಯವಿಲ್ಲ: ವೀಲುನಾಮೆ ಸಾಬೀತಿಗೆ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಿನ ಕ್ರಮ- ಹೈಕೋರ್ಟ್ ತೀರ್ಪು
30 ವರ್ಷಗಳ ಪೂರ್ವಭಾವನೆ ವಿಲ್ಗೆ ಅನ್ವಯವಿಲ್ಲ: ವೀಲುನಾಮೆ ಸಾಬೀತಿಗೆ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಿನ ಕ್ರಮ- ಹೈಕೋರ್ಟ್ ತೀರ್ಪು
30 ವರ್ಷ ಹಳೆಯ ವಿಲ್ಗಳಿಗೆ ಭಾರತೀಯ ಸಾಕ್ಷ್ಯ ಕಾಯ್ದೆಯ ಸೆಕ್ಷನ್ 90 ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಮಾನ್ಯತೆಯ ಪೂರ್ವ ಭಾವನೆ ಅನ್ವಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ವಿಲ್ನ ನಿರ್ವಹಣೆಯನ್ನು (Execution) ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾಗಿ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಬೇಕು” ಎಂದು ಛತ್ತೀಸ್ಗಢ ಹೈಕೋರ್ಟ್ ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿದೆ.
ಭಾರತೀಯ ಸಾಕ್ಷ್ಯ ಕಾಯ್ದೆ, 1872ರ ಸೆಕ್ಷನ್ 90 ಅಡಿಯಲ್ಲಿ 30 ವರ್ಷಕ್ಕಿಂತ ಹಳೆಯ ದಾಖಲೆಗಳಿಗೆ ನೀಡಲಾಗುವ ಪೂರ್ವ ಭಾವನೆಯು ವಿಲ್ಗಳಿಗೆ ಅನ್ವಯಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ವಿಲ್ನ ನಿರ್ವಹಣೆ ಮತ್ತು ದೃಢೀಕರಣವು ಸಂಬಂಧಿತ ಕಾನೂನು ವಿಧಿಗಳ ಕಟ್ಟುನಿಟ್ಟಾದ ಪಾಲನೆಯ ಮೂಲಕ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಛತ್ತೀಸ್ಗಢ ಹೈಕೋರ್ಟ್ ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿದೆ:
ನ್ಯಾಯಮೂರ್ತಿ ಬಿಭು ದತ್ತ ಗುರು ಅವರು ವಿವರಿಸಿ, “ವಿಲ್ ಟೆಸ್ಟೇಟರ್ನ (ವಿಲ್ ಬರೆಯುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯ) ಮರಣದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಜಾರಿಯಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅವನು ಬದುಕಿರುವ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆದು ಕೊಳ್ಳಬಹುದು; ಆದ್ದರಿಂದ ಅದರ ಪುರಾತನತೆಯ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಮಾತ್ರ ಅದರ ನಿಜತ್ವವನ್ನು ಊಹಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
1958ರಲ್ಲಿ ನೋಂದಾಯಿತ ವಿಲ್ ಆಧಾರವಾಗಿ ಸ್ವಾಮ್ಯ ಘೋಷಣೆ ಮತ್ತು ನಿಷೇಧಾಜ್ಞೆಗಾಗಿ ಸಲ್ಲಿಸಲಾದ ಅಪೀಲಾಂಟ್ನ ಮೊಕದ್ದಮೆಯನ್ನು ಕಾನೂನುಬದ್ಧವಾಗಿ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಲಾಗಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಕಾರಣದಿಂದ ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದ ಆದೇಶವನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿ ಸಲ್ಲಿಸಿದ ಅಪೀಲನ್ನು ಹೈಕೋರ್ಟ್ ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು.
ವಿಲ್ ಅನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಲಾಗಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಅದರ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ಮಾತ್ರ ಸ್ವಾಮ್ಯ ಹಕ್ಕು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಗಮನಿಸಿದ ಏಕಸದಸ್ಯ ಪೀಠವು,
“ವಿಚಾರಣೆಯಲ್ಲಿರುವ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಹಕ್ಕು ಬೇಡುವ ಮುಖ್ಯ ಆಧಾರವೆಂದರೆ 1958ರ ವಿಲ್ ಎಂಬ 30 ವರ್ಷ ಹಳೆಯ ದಾಖಲೆ.
ಆದರೆ, ಭಾರತೀಯ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರ ಕಾಯ್ದೆ ಸೆಕ್ಷನ್ 63 ಹಾಗೂ ಭಾರತೀಯ ಸಾಕ್ಷ್ಯ ಕಾಯ್ದೆ ಸೆಕ್ಷನ್ 68 ಮತ್ತು 69ರ ವಿಧಿಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಸಾಕ್ಷಿಗಳ ಮೂಲಕ ಅಪೀಲಾಂಟ್ಗಳು ವಿಲ್ನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ವಿಲ್ 30 ವರ್ಷ ಹಳೆಯ ದಾಖಲೆ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ, ಭಾರತೀಯ ಸಾಕ್ಷ್ಯ ಕಾಯ್ದೆ ಸೆಕ್ಷನ್ 90 ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ಸರಿಯಾಗಿ ನಿರ್ವಹಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಊಹಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ವಿಲ್ನ್ನು ದೃಢೀಕರಣ ಸಾಕ್ಷಿಗಳ ಮೂಲಕ ಕಾನೂನುಬದ್ಧವಾಗಿ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸುವುದು ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿದೆ” ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
*ಹಿನ್ನೆಲೆ*
ಮೇಲ್ಮನವಿದಾರರು ತನ್ನ ಅಜ್ಜನಿಂದ 1958ರಲ್ಲಿ ರಚಿಸಲಾದ ನೋಂದಾಯಿತ ವಿಲ್ ಆಧಾರವಾಗಿ ಆಸ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ತನಗೆ ಹಕ್ಕು ಪ್ರಾಪ್ತವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಸ್ವಾಮ್ಯ ಘೋಷಣೆ, ಸ್ವಾಧೀನ ಮತ್ತು ಶಾಶ್ವತ ನಿಷೇಧಾಜ್ಞೆಗಾಗಿ ಸಿವಿಲ್ ವ್ಯಾಜ್ಯ ದಾಖಲಿಸಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಪ್ರತಿವಾದಿಯಾದ ಮೇಲ್ಮನವಿಗಾರನ ಮಾವನು ಆಸ್ತಿಯು ವಂಶಪಾರಂಪರ್ಯ ಆಸ್ತಿ ಹಾಗೂ ಸಂಯುಕ್ತವಾಗಿ ಹೊಂದಿರುವ ಆಸ್ತಿ ಎಂದು ಹೇಳಿ, ವಿಲ್ ನಕಲಿ ಎಂದು ಆಕ್ಷೇಪಿಸಿದರು.
ವಿಚಾರಣಾ ನ್ಯಾಯಾಲಯವು, 1958ರ ವಿಲ್ ಭಾರತೀಯ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರ ಕಾಯ್ದೆ ಸೆಕ್ಷನ್ 63 ಮತ್ತು ಭಾರತೀಯ ಸಾಕ್ಷ್ಯ ಕಾಯ್ದೆ ಸೆಕ್ಷನ್ 68 ಮತ್ತು 69ರ ಪ್ರಕಾರ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿಲ್ಲ ಎಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿ, ದಾವೆಯನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿತು. ಅಪೀಲಿನಲ್ಲಿ, ಮೇಲ್ಮನವಿ ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಸಹ ವಿಚಾರಣಾ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಆದೇಶವನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸಿ ಅಪೀಲನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿತು.
ಹೈಕೋರ್ಟ್ ಮುಂದೆ ಮೇಲ್ಮನವಿದಾರನು, ವಿವಾದಿತ ಭೂಮಿಯನ್ನು 40 ವರ್ಷಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ತನ್ನ ವಶದಲ್ಲಿಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ ಮತ್ತು ವಿಲ್ 30 ವರ್ಷಕ್ಕಿಂತ ಹಳೆಯದು ಎಂದು ವಾದಿಸಿದರು. ವಿಲ್ನ ದೃಢೀಕರಣ ಸಾಕ್ಷಿಗಳು ಮೃತರಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ಸೆಕ್ಷನ್ 90 ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ವಿಲ್ ಸರಿಯಾಗಿ ಸಾಬೀತಾಗಿದೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಯಿತು. ಜೊತೆಗೆ, ವಿಚಾರಣಾ ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಸೆಕ್ಷನ್ 90 ಅನ್ವಯಿಕೆಯನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಿದೆ ಎಂದು ವಾದಿಸಿದರು.
ನ್ಯಾಯಾಲಯವು, ವಿಲ್ ಬರವಣಿಗೆದಾರ ಮತ್ತು ದೃಢೀಕರಣ ಸಾಕ್ಷಿಗಳು ಜೀವಂತರಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಭಾರತೀಯ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರ ಕಾಯ್ದೆ ಸೆಕ್ಷನ್ 63 ಮತ್ತು ಭಾರತೀಯ ಸಾಕ್ಷ್ಯ ಕಾಯ್ದೆ ಸೆಕ್ಷನ್ 68 ಮತ್ತು 69ರ ಪ್ರಕಾರ ವಿಲ್ನ್ನು ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಲು ಯಾವುದೇ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಲಾಗಿಲ್ಲ ಎಂದು ಗಮನಿಸಿತು.
ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ, ಏಕಸದಸ್ಯ ಪೀಠವು ವಿಲ್ ಕಾನೂನುಬದ್ಧವಾಗಿ ಸಾಬೀತಾಗಿಲ್ಲ ಎಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿ, “ವಿಲ್ ನೋಂದಾಯಿತವಾಗಿದೆ ಎಂಬುದರಿಂದ ಮಾತ್ರ ದೃಢೀಕರಣ ಸಾಕ್ಷಿಗಳ ಮೂಲಕ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸುವ ಕಡ್ಡಾಯ ನಿಯಮದಿಂದ ವಿನಾಯಿತಿ ದೊರಕುವುದಿಲ್ಲ” ಎಂದು ಅಭಿಪ್ರಾಯಪಟ್ಟಿತು. ಈ ಕಾರಣ, ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಮೇಲ್ಮನವಿ ನ್ಯಾಯಾಲಯದ ಆದೇಶವನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸಿ ಅಪೀಲನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿತು.
ಪ್ರಕರಣ ಶೀರ್ಷಿಕೆ: Rampyare and another V/S Ramkishun
ಪ್ರಕರಣ ಸಂಖ್ಯೆ: SA No. 183 of 2021